Kocaeli

Kocaeli'nin merkez ilçesi olan ve aynı adı taşıyan İzmit, Körfez'in doğu ucuna yakın bir kıyı kentidir. Türkiye'nin Asya ile Avrupa arasındaki en önemli geçiş güzergahının üzerinde kurulmuş, tarihi bir kenttir. İzmit, sanayi kenti olarak tanınmasının yanı sıra, kültür, sanat ve eğitim kenti olma yolunda ciddi atılımlar yapan bir kenttir. Kente özgü bir tatlı olan pişmaniye ile de dünya çapında bir üne sahiptir.

ACISU BELDESİ

Acısu’da ilk yerleşim 1877-1880 yıllarında Kafkasya’dan gelen göçmenler tarafından kurulduğu sanılmaktadır. Nüfusu 3348 ve İzmit’e uzaklığı 18 km.dir. Acısu adı yöreden çıkan suyun lezzetinin biraz acı olmasından gelir.

Belediye örgütü 1993 yılında kuruldu. İzmit- Sapanca karayolu Acısu’ nun ortasından geçerek beldeyi ikiye ayırır. Ayrıca TEM otoyolu da belde sınırlarından geçmektedir.  Kartepe ve Sapanca’ya yakınlığı nedeniyle, turizm açısından önemli bir yerdedir.

Acısu’yun toplam arazi varlığı 2409 dekardır. Bunun 98 dekarı tarla, 58 dekarı sebze, 75 dekarı ise meyve arazisidir.  

 

AKMEŞE BELDESİ

Kocaeli merkez ilçeye bağlı bir köy olan Akmeşe  Beldesi Osmanlı döneminde doğudan göç eden Ermenilerin 1611 yılında padişah fermanıyla Armaş’a (bu günkü Akmeşe’ye) gelmeleriyle ilk yerleşim gerçekleşmiştir. Armaş, bu tarihten sonra Hıristiyanlar için önemli dini merkez olmuştur. Armaş Ruhban Okulu burada kurulmuş, bu okul sayesinde dini önemi de artmıştır. Bunun yanında Armaş’ ta ipekböcekçiliği de çok önemli iş kollarından biri olmuştur. İpekböceği üretimi ve dokumaları ile ün salmıştır. Böcek hane olarak işletilen bina şu anda yatılı bölge okulu bir parçası olarak kullanılmaktadır. Ayrıca bölgede Koca dere üzerinde kurulu manastır değirmeni Cumhuriyet’ten sonra da faaliyetini sürdürmüştür. 

Lozan antlaşmasından sonra yapılan göçmen değişimi ile bölgeye gelen ilk muhacirler Drama çevresinden Kozluca, Gabrova, Meşeli ve Horozlu köylüleri olmuştur. 

Akmeşe,  İzmit’e 32 km mesafede olup 2274 nüfusa sahiptir(2000 yılı sayımı). Belde 18-20 köyün ulaşacağı yol üzerindedir. Çevre köylerde yaşayanlar ihtiyaçlarını her Cuma günü beldede kurulan kurulan pazardan ve dükkanlardan karşılar,  ürettiği ürünleri satarlar. Toplam arazi varlığı 19638 dekardır. Bunun 7848 dekarı tarım, 957 dekarı meyve arazisidir. Beldenin ekonomisi tarla tarımı ve hayvancılığa dayalıdır. Belde de modern tavuk, besi ve süt sığırcılığı işletmelerinin yanında haralar da mevcuttur.  

Belde kurulduğu 1924 yılından beri bucak statüsündedir. 1999 yılında Belediye olmuştur. İki adet mahallesi vardır.

 

ALİKAHYA BELDESİ

Belde Kocaeli ilinin doğusunda İzmit kent merkezine 10 km mesafede 2100 hektarlık alan da  bulunmaktadır. Coğrafi yapısının büyük bölümü taban araziye sahiptir. Kuzey bölümünde Körük tepe ve Elmalı tepeler , batısında İzmit otogarı ve Yahya Kaptan Mahallesi, güneyinde ise E-5 karayolu ve Köseköy belediyesi yerleşim alanıdır.Doğu bölümünde ise Uzunbey, Durhasan  ve Uzunçiftlik  ve Uzunçiftlik Yirim deresi vardır. 

Alikahya ‘ya yerleşim tarihinin zamanı bilinmemekle birlikte 1900’ lu yıllara dayandığı söylenir. İlk yerleşikler çiftliklerdir. Bu çiftliklerin kahyalarından olan Ali kahyadan ismini aldığı tahmin edilmektedir. 1980 yılından itibaren özellikle Ordu’dan gelen göçmenlerin oluşturduğu nüfusa hakimken, İzmit Belediyesinin yaptığı Yuvan Akarca Konutları ile bu yapı değişmiş, bu beldeyi özellikli kılmıştır. Beş adet mahallede 30 binin üzerinde nüfus yaşamaktadır. 

1987 ‘de belediye olan Alikahya, birçok sanayi işletmesinin bulunduğu bir alandır. Yöre halkı geçimini sanayi, hayvancılık, tarla tarımı ve sebzecilikle sağlar. 

 

ARSLANBEY BELDESİ

İzmit’e uzaklığı 13 km, nüfusu  10 binin üzerindedir. 3 adet Mahallesi vardır ve 1970 yılında belediye kurulmuştur. Samanlı dağlarının kuzey eteklerinde yer alan Arslanbey 1800 hektar alana yaılmıştır. Temiz havası ve sağlıklı yer altı sularının bulunması, ayrıca Kartepe’ye en kısa ulaşımın sağlanması nedeniyle turizm potansiyeli hızla gelişmektedir.  

Arslanbey, Bizanslılar döneminde Ermeni olan Arslanbey isimli bir şahsın çevresi ile birlikte yerleşerek yaşadığı bir Derebeylik halindeki yerleşim merkezi iken, Kurtuluş savaşı sonrası yapılan mubadele antlaşması ile Ermeniler Rumeli’ye Rumeli’deki Türk kökenli soydaşlar ile Karadenizden(Batum) gelenler Arslanbey’e yerleştirilmiştir. 

Arslanbey’ de İzmit Belediyesinin yaptırdığı Atakent Konutları, Kocaeli Üniversitesine bağlı Meslek Yüksek Okulları vardır

Arslanbey Beldesininin 7411 dekar tarım arazisinin, 2056 dekarı tarla, 548 dekarı sebze ve 85 dekarı meyve arazisidir.

 

BAHÇECİK BELDESİ

İzmit Körfezinin güneyinde bulunan Bahçecik, İzmit’e 17 km uzaklıktadır. 1601 yılında kurulmuş olan beldenin Ermenice adı Barzıdağ’ dır. Belde çevresinde Bizans dönemine ait çeşitli kalıntılar bulunmuştur. 1912 yılına kadar Ermeni asıllı Kaymakam ve Nahiye müdürü tarafından yönetilen Barzıdağ’da ekonomik ve sosyal hayat gelişmişti. Kurtuluş savaşından ve sanayinin gelişmesinden sonra oluşan göçler sonucunda belde de büyük bir nüfus yoğunluğu yaşamaktadır.

Yuvacık kasabasının kuruluşu Nikomedeia ile aynı döneme rastlar. Osmanlı döneminde karma (Türk, Rum, Ermeni ) bir görünüm veren nüfus yapısı, mübadele sonucunda bu günkü durumu almıştır.

1956 yılında tüzel kişiliğe kavuşmuş beldemizde sanayi yatırımı bulunmamakta, doğal güzelliği, mesire alanları ve villaları ile İzmit’in güzel yaşam alanlarından birisidir. 2000 yılı  sayımına göre nüfusu 9563 tür.

Belde yaşayanı geçimini ticaret, İzmit’teki sanayi tesislerinde çalışarak, tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır.

 

BÜYÜKDERBENT

B.Derbent İzmit’e 20 km uzaklıktadır. 3000 yıllık tarihi geçmişi vardır. Avrupa – Asya ticaret yolu üzerinde olması nedeniyle önemli bir yerleşim yeri olmuştur. Osmanlı İmparatorluğu döneminde de çok önemli yerleşim yerlerindendi.İç dinamikleri tarafından yakılıp yıkılan Derbent’e  1877 tarihindeki Osmanlı _ Rus savaşı ile Hazar denizinin batısından gelen Ahpaz kökenli halk yerleşmiş, daha sonra başta Karadeniz olmak üzere ülkenin çeşitli yerlerinden aldığı göçlerle bu günkü yapısına ulaşmıştır.

Samanlı dağları eteklerinde bulunan, 1984 yılında belediye olan B.Derbent, yem yeşil doğasıyla Turizm, meyve bahçeleriyle önemli bir tarım merkezidir.

 

EŞME BELDESİ

İstanbul_Ankara karayolunun üzerinde, Kocaeli ilinin doğusunda olup, İzmit’e uzaklığı 27 km.dir. 1337’de İzmit alındığında Orhan Gazi’nin Söğüt kasabasından getirdiği ailelerle beldenin bulunduğu yerde yeni bir yerleşim yeri oluşturduğu söylenir. 

Bir başka söylenti ise Balkan Savaşları ve 1.Dünya Savaşından sonra köyün batı kesimine Rumların yerleştirildiği şeklindedir.

Beldenin doğu kesiminde Eski Eşme (Müslim) batı kesiminde ise Yeni Eşme( Eşme ) denilmektedir. Mübadeleden sonra mahallelerden birine “Muhacir Mahallesi “, diğerine ise  “Manav Mahallesi “ denilmiştir.

1989 da kurulan Eşme Belediyesi sınırlarında 1997 sayımına göre 2878 kişi yaşamaktadır.  

Eşme Kapama meyve bahçeleri içinde sebzecilik yapılan ender köylerden birisidir. Beldede üretilen ve adıyla anılan Eşme ayvası gerek yurt içinde gerekse yurt dışında aranan meyvedir. Beldede üretilen meyve ve sebzeler Kocaeli başta olmak üzere, İstanbul, Ankara ve İzmir’de pazarlanmaktadır. Belde sınırlarında tavukçuluk gelişmiştir. Ayrıca Sapanca gölü Beldeye güzellik verir, mikro klima sağlar.

 

KARŞIYAKA BELDESİ

Karşiyaka (Döngel ) konum itibariyle İzmit Körfezi’nin güneyinde yer almaktadır. İzmit’e uzaklığı 7 km dir. Doğusunda Yuvacık, batısında Bahçecik, güneyinde Samanlı dağları bulunmaktadır. 400 hektar arazisi vardır. Nüfusu 6000 civarındadır. Merkez ( Döngel), Barbaros ve Başiskele olmak üzere 3 mahallesi vardır. Karşıyaka, 1986 yılında Döngel adıyla Belediye oldu.  2000 yılında adı Karşıyaka oldu.

Karşıyaka Beldesinde 1200 dekar tarım arazisi vardır. Bunun 1000 dekarı tarla, 200 dekarı ise meyve arazisidir.  Belde yaşayanı geçimini sanayi, ticaret, tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır.

 

KÖSEKÖY BELDESİ

Köseköy’ün kuruluşu 1600’lü yıllara kadar gitmektedir. Ancak beldede yapılan kazılarda  ortaya çıkan Roma ve Bizans dönemlerine ait tarihi eser ve mezarlara bakıldığında Köseköy’ün kuruluşunun 1600’lü yıllardan önceye, Bitinya ile başladığı söylenebilir.

Bilinen en eski yerleşiklerin Ankara’dan göç ederek gelen Aktoplar olduğu bilinmektedir. 1925 yılında yapılan göçmen değişimi ile Yunanistan’dan daha sonra başta Karadeniz olmak üzere Ülkemizin değişik yörelerinden göç almış büyümüş, büyümektedir.

Köseköy 1500 hektarlık yüz ölçümü 22.000 nüfusu ile İzmit’in doğusunda yer almaktadır. İzmit’e uzaklığı 7 km. dir. Köseköy’ün doğusunda Uzunçiftlik ve Sarımeşe, batısında Kullar Belediyesi, Kuzeyinde Alikahya ve Uzunçiftlik Belediyeleri güneyinde Sarımeşe Belediyesi  ile Rahmiye Köyü bulunmaktadır.

1972 yılında kurulan Köseköy Belediyesinin idari yönden 10 Mahallesi bulunmaktadır Belde sınırları içerisinde birçok sanayi tesisi  vardır. Okullaşma oranı yüksektir. Belde de sokak hayvanlarının kısırlaştırıldığı, aşılandığı ve ameliyat edildiği Hayvan Barındırma Merkezi vardır. E-5 Kara yolu, teren yolu  Belde den geçmektedir.

Alüviyal toprak yapısına sahip belde arazileri  diğer havza beldelerinde olduğu gibi yerleşim ve sanayiye açılmış, kalan alanlarda tarla tarımı ve hayvancılık yapılmaktadır.

 

KULLAR BELDESİ

Kullar Beldesinin kuzeyinde İzmit- Ankara D100 karayoluna paralel akan Kumla deresi, doğusunda Köseköy Beldesi ve Rahmiye köyü,güneyinde Doğantepe köyü, batısında E130 kara yolu ve kısmen Marmara denizi (körfez) vardır.

1672 hektar alana kurulu Kullar beldesinin nüfusu 17.104 tür. 1968 yılında belediye statüsüne kavuşmuştur. İzmit merkeze uzaklığı 8 km dir. Çoğunluğu Karadeniz (Trabzon) yerleşmesi olan beldemizde tarım ve hayvancılık yapılmaktadır. Başta sebze olmak üzere (tarla ve örtü altı) meyvecilikte yapılmaktadır. Kümes hayvancılığı gelişmiştir. Son yıllarda beldeye sanayinin girmesiyle 1., 2. sınıf tarım arazileri sanayi tesislerine dönüşmektedir. Genç nüfusa sahip belde sekiz mahalleden oluşmaktadır.

Kullar beldesinin 3150 dekar tarım arazisinin, 2950 dekarı tarla, 78 dekarı sebze, 122 dekarı ise meyve arazisidir.

 

KURUÇEŞME BELDESİ

1988 yılında kurulan Hatip Belediyesinin adı 1994 yılında Kuruçeşme Belediyesi olarak değişmiştir. 350 hektar gayrimenkul alanı, 225 hektar meskun alanı bulunan Kuruçeşme Belediyesinin , Kocatepe, Doğan, Fatih ve Hatipköy olmak üzere dört adet Mahallesi vardır. Nüfusu 10 bin olan Kuruçeşme’nin doğusunda Saraybahçe, Batısında Derince Belediyesi, Güneyinde Marmara denizi, Kuzeyinde Akpınar köyü bulunmaktadır. 

Kuruçeşme beldesinde ekonomi, ücret, maaş, ticaret ve Hatipköy Mahallesinde tarım ve meyveciliğe dayalıdır. 300 dekar tarım arazis vardır. Bunun 200 dekarı tarla 100 dekarı meyve arazisidir.

 

MAŞUKİYE BELDESİ

Maşukiye’nin kuzeyinde Uzuntarla, güneyinde Kartepe, doğusunda Sapanca, batısında Hikmetiye ile çevrili 1700 ha alana sahip doğa harikası bir beldedir. Mesire yerleri, alabalık  lokantaları  ve vilları ile ünlüdür. Kartepe tesislerinin yapılmasıyla turizm yönünden daha da önem kazanmıştır.

186O ‘larda Rus ihtilalini engellemek için Osmanlı sarayı ile ilişkiler kurmak amacıyla Maşukiye’ye Çerkez Abaza asıllı bir gurup gelmiştir. Çerkezlerin arasında gelen Murat Bey 1861-1862 tarihinde Maşukiye’nin kurucusu olarak bilinmektedir.

93 harbi sırasında Batum’dan Sapanca üzerinden kendilerine  Mahde (Mohti) adı verilen gurubun geldiği izlenmiştir. Bu ilk kuruluş yıllarında Mşukiye 105 hane olarak bilinmektedir. Daha sonra 1950’de Romanya’dan bir gurup muhacir’ın geldiği ancak büyük bölümünün Maşukiye’de kalmayıp Çevre illere gittiği bilinmektedir. 

Maşukiye 1987 yılında belediye statüsüne geçmiş, 2600 haneli, çınarlı ve Soğuksu olmak üzere iki adet mahallesi bulunmaktadır.

Maşukiye turizm yanında, kapama meyve bahçeleri (kiraz, armut gibi)

 

SARIMEŞE BELDESİ

Sarımeşe (Sümbüliye) 1901 yılında Bulgaristan’dan gelen 18 hane tarafından kurulmuştur. Ancak 1980’li yıllardan sonra Anadolu’nun çeşitli yerlerinde göç alarak 2900’ a çıkmıştır. (2000 yılı nüfüs sayımı) Halkın ekeonomisi genel olarak ücret, maaş ve ticaret gelirlerine bağlıdır. İzmit’e uzaklığı 11 km dir.

 

SUADİYE BELDESİ

Tarihi Osmanlı Devleti'nin kuruluşuna tekabül eder. 1878 yılına kadar 60 hane olan yerlesimde Türklerin yasadıkları,halen beldede önemli bir sayı oluşturan Türk'lerin TÜRKISTAN'ın TÜRİT köyünden geldikleri bilinmektedir. Yerlesimin ilk adi "ÇEPNİ" dir. Çepni köyü, adını orta asyadan gelip yerleşen Çepni boyu türklerinden almaktadır. Çepni : "Cesaretli, gördüğü yerde düşmanına saldıran, asker millet" anlamına gelmektedir. Bu özelliğinden dolayı Çepni Türklerine "Kayı'yı Osmanlı yapan boy" demek mümkündür. Çepniler Osmanlı devletinin genişleme yıllarında akıncı uç beyliği görevi yapmıştır. Çepni Türklerinin en yoğun bulunduğu yer Osmanlı padişahı Fatih Sultan Mehmet'in Anadolu da aldığı en son şehir olan Trabzon ve çevresindeki Rize, Gümüşhane Kürtün bölgesi ve Giresun illeridir.

Köyün adı kuruluşundan itibaren tahmini 650 yıl ( mezar taşlarındaki yazılı bilgilere göre ) Çepni iken 1942 yılında zamanın valisi Sayın Ziya TEKELİ 'nin önerisi ile bu isim SUADİYE olarak değiştirilmiştir. Suadiye adı; güzel,şirin anlamındadır.

Çepni ( Suadiye ) köyü çok uzun yıllar çevre köylerin de toplandığı alışveriş yapılan, cuma namazı kılınan, cuma günleri pazar kurulan merkez olma özelliğini 1980 li yıllara kadar sürdürmüştür. Suadiye köyü 1946 yılında Belediye yapılmış ve Suadiye Kasabası adını almıştır. Yavuz Sultan SELIM tarafindan Arabistan'in fethi için yaptırılan "BAGDAT YOLU" buradan geçmektedir. Bu yol Osmanli Devlet Postası tarafından da kullanılmıştır. 1877 - 78 Osmanlı-Rus harbinde ( 93 Muhaceretinde ) Batum ve Artvin bölgesinden gelen Lazlar önce İfraziye Tepesi' ne bir müddet sonra Yeni mahlle ve Orta mahalle'ye yerleşmişlerdir.

BÖLGEDEKİ YERİ: Kocaeli iline bagli olan SUADÎYE ; Sapanca yoluna 4 km olan yerlesim yeridir. Samanli Dağları eteklerinde turizm merkezi olan " KARTEPE " yolu güzergahindadir. Dogusunda Balaban, Kuzeyinde Tepetarla ve Sarımeşe, Batisinda Arslanbey ile sınırlıdır. Yaklasik nüfus 7250'dır.Yüzölçümü 1200 hektardır.5 Mahalleden olusmustur.1700 hane mevcuttur.

*ORTA MAH. *SELÇUKLU MAHALLESİ *ÇEPNİ MAHALLESİ *KARTEPE MAHALLESİ *KESTANELİK MAHALLESİ

 

UZUN ÇİFTLİK BELDESİ

Uzunçiftliğin tarihi gelişimi çok eskilere uzanmaktadır. Kuruluşu yaklaşık 500 yıl öncesine dayanır. Yerleşimin ilk olarak Hasanpaşa (Müktesat Hüda Çiftliği) Uzunbey (İslam Bey Çiftliği) ve Hacı İbrahim (Kamil Bey Çiftliği) mevkilerinde  üç çiftlik olarak kurulduğu, adını  beldenin ilk sahiplerinden Uzunbey’den aldığı, bu ismin çiftlik terimi ile birleştirilerek Uzunçiftlik olduğu bilinmektedir.  Yaklaşık 150 yıl önce bunlara bir dördüncü çiftlik olan Kirazoğlu Çiftliği de eklenmiştir. Zamanın Padişah adamlarına verilmiş olan bu çiftlikler sonraları çiftlik çalışanlarının ve köylülerin bir kısım çiftlik topraklarını satın almaları sonucu yerleşim yapısal değişim göstermeye başlamıştır.

Uzunçiftlik yerleşimi topoğrafik olarak tamamen düz bir alanda kurulmuş olup D-100 karayolu üzerinde  İzmit’in Adapazarı yönündedir. İstanbul- Ankara Otoyolu beldeyi ikiye bölmektedir. Uzunçiftlik beldesinin batısında Köseköy, güneyinde Sarımeşe, Kuzeyinde ise Bayraktar Köyü bulunmaktadır.

Belde D-100, İstanbul-Ankara oto yolu üzerinde olması yanında Sapanca yolu da beldenin içinden geçmektedir. Bu yol; Acısu, Derbent, Suadiye, Maşukiye ve Sapanca gölü çevresindeki bütün yerleşim birimlerini birbirine bağlama özelliği ile belde merkezi bir yerleşim birimi özelliğini taşımaktadır. Ayrıca beldede Cengiz Topel hava alanı bulunmaktadır.

Uzunçiftlik 45 bin dekar alanıyla Kocaeli ilindeki beldelerinin en büyük arazisine sahiptir.  Büyükşehir Belediyesi Yasası ile Bayraktar, Gedikli ve Zeytinburnu köylerinin Uzunçiftlik beldesine bağlanması ile arazisi yaklaşık iki katına çıkmıştır.

Beldede Marmara Bölgesi iklimi özellikleri görülür. Toprakları genellikle alüvyonlu toprak olup tarıma uygun bir yapı arz eder.

Belde; Atakent, Emek, Hürriyet, Konak, Cumhuriyet, Çamlık, Hasanpaşa, Petrol, Uzunbey, Kirazoğlu, Bahçelievler Beşevler ve Çiftlik Mahallesi olmak üzere 13 Mahalleden bağlı köy olarak Bayraktar, Gedikli ve Zeytinburnu Köylerinden oluşmaktadır.

Uzunçiftliğin 2000 yılı nüfus sayımına göre nüfusu 14 bin, bu gün ise 17-20 bin olarak tahmin edilmektedir.

 

UZUNTARLA BELDESİ 

Kocaeli İzmit ilçesine bağlı, Ankara- İstanbul karayolunun İzmit-Adapazarı bölümünde, İzmit’ten 17 km, Adapazarı’ndan 25 km mesafede karayolunun kuzeyinde kurulmuştur.Alan yüzölçümü 2 bin hektardır. Doğusunda Eşme beldesi, batısında ketence köyü, kuzeyinde Avluburun köyü, güneyinde Maşukiye ve Acısu yer alır.  Sapanca gölü ve üç tarafını çevreleyen ormanlar beldeye doğal güzellik katar. Nüfusu 4660 tır.

Uzuntarla beldesini kuranlar 1877-1878 Osmanlı Rus savaşından sonra sürülen Çerkeslerdir. Beldeye ilk yerleşen çerkes ailesi “Hacemko”lardır. Daha sonra Bulgaristan göçmenleri ve yoğun olarak Karadenizliler gelip yerleştiler.

Bölgede bulunan Fabrikada kalifiye elemanlar iş bulmakta ancak beldenin asıl ekonomisini büyükbaş hayvancılık oluşturmaktadır. Ayrıca Tarım İl Müdürlüğü ve İzmit Ziraat Odasını desteği ile örtü altı yetiştiriciliği yapılmaktadır.

 

YENİKÖY BELDESİ

Yeniköy beldesinin kuzeyinde körfez, Güneyinde Havuzlubahçe köyü, şehitbayram tepesi batısında Bahçecik belediyesi vardır. 1986 yılında belediye olmuştur. Üç adet mahallesi vardır. (Merkez Mahallesi, Sepetlipınar ve Karşıyaka Mahallesi )

Yeniköy Osmanlılar zamanından itibaren gelişen bir tarihe sahiptir. İlk yerleşimcileri Rum ve Ermenilerdir. Rum köyü olan Yeniköy yerleşikleri tarafından yakılıp yıkılmış, 1924 yılında yeniden yapılmıştır. Mubadele antlaşmasıyla Yunanistan’ dan gelen göçmenler Yeniköy’e yerleştirilmiştir. Bugün nüfusu 12000 civarındadır. Belde yaşayanı geçimini başta sanayi olmak üzere tarım ve hayvancılıkla sağlamaktadır. Ancak tarım alanları sanayi arazine dönüşmektedir.

 

YUVACIK BELDESİ

Yuvacık, İzmit’e 12 km. mesafe de ana yol ile bağlıdır. Ayrıca 10 km. mesafeli alternatif yolu da vardır. İzmit körfezinin güneyinde Samanlı dağları eteklerinde kuruluştur 

Yuvacık 25 km kare alana sahip yayla görünümünde, zengin su kaynaklarına sahip, tabiatın bütün güzelliklerini içinde barındıran bir beldedir. İzmit merkeze yakınlığı, ulaşım olanaklarının büyüklüğü, deprem sonucu yapılan kalıcı konutlar ve doğal yapısından dolayı Yuvacığın nüfusu 20 binin üzerine çıkmıştır. Ayrıca, Doğantepe, Camidüzü, Servetiye, Servetiyekarşı, Kazandere, Serindere köyleri Yuvacıkla yakın ilişkileri bulunmaktadır.